Живот на улица - Проект

За мене најтежок проект. Не е лесно да фотографираш луѓе кои што не сакаат да бидат фотографирани, односно сакаат 5$ за тоа, или ти требаат многу долари или треба да бидеш фото-нинџа-граф и да бидеш неприметлив со камерата.

Но сепак, тоа е тоа што го прави проектот повреден и повозбудлив.

Ова е проект кој се надевам дека никогаш нема да го завршам, дека постојано ќе го надополнувам со фотографии од моите патувања, во него ќе се најдат објавени и необјавени фотографии, некои од нив се веќе во сопственост на новински агенции и други медиуми.

Низ улиците на Катманду, Непал

Граѓани на Катманду се грееат на уличниот оган

Низ улиците на Ханои

Стотици улични месари и рибарници низ старио дел на Ханои. Неколку години наназад овие граѓани на главниот град на Виетнам имале свои тезги на маалскиот пазар, но со новиот проект за трговски центар пазарот бил уништен и трговците без своето работно место. Нивната работа не застанала, нивните тезги се сега испред нивните домови, а некогаш мирниот кварт сега е претворен во најголемиот уличен пазар во Виетнам.

Улична вегетаријанска "тезга"

Жена го чува своето место до уличното огниште кое секоја вечер е заобиколено од неколку граѓани кои немаат куќно греење.

Ручек пауза на жените од уличниот пазар во Ханои

Рибар заедно со својата фамилија го продава свежиот улов пред неговиот дом во стариот дел на Ханои

Баба со својата внука испред својот дом-маркет за месо

На скалите на Лонг Сон

Лонг Сон е будистички храм (пагода) во туристичкиот град На Транг во северниот дел на Јужен Виетнам.

Жена ги користи скалите кои водат до големиот бел Буда над храмот Лонг Сон во На Транг како идеално место да "заработи" некој донг од многуте туристи кои секојдневно ги искачуваат. Овие бездомници своите ноќи ги поминуваат во дворот на храмот одмарајки ја својата душа на некој од многуте хамоци закачени за дрвјата.

Локалниот пазар во Кеп, Камбоџа

Пазарот Кеп е место каде што тезгите за зеленчук и овошје во ноќта се домови на продавачите. Многумина од земјоделците се од различни краеви на земјата дојдени да ја продадат својата стока на трговците кои се на пат кон Виетнам, тие буквално се преселни на големиот пазар со својте семејства додека целата донесена стока не биде продадена.

Ќерка на трговец го користи мирното попладне за својата дневна сиеста. Нејзино катче е монтажната кујна во средина на пазарот.

Продолжува...

Децата на Камбоџа

(Сторијата ќе се надополнува)

Седам тука, со овие среќни деца и гледам колку слободно детство имаат, онакво какво што имавме ние и нашите родители. Наместо кришка во рака овие деца се со банана но сепак тоа е тоа, по цел ден на улиците, без грижи и секирации.

Кога само би знаеле зошто 80% од нив немаат баба и дедо може не би биле толку среќни, кога само би знаеле дека 50% од туристите доаѓаат за музеите и полињата на смртта создадени од Пол Пот може не би биле толку весели.

Црвената историја на Камбоџа е тргната на страна, заборавена, како и во цела Југо Источна Азија, ова е време на туристичкиот бум, време кога тие што немале ништо ќе се задоволуваат со долар или два, а богатите ќе стануваат уште побогати на грбот на овие другите, горе доле слична ситуација како во Македонија.

Морав да бегам од местата кои се туристички стапици за да ги најдам оние души кои се нерасипани од туризмот и моќта на парите. Одев по места каде што локалците бараат чоколадо наместо долари, места каде што парата нема никаква вредност, дојдете со милиони и пак сте сиромашен.

Одев со скутери па со коњи, низ песок и кал за да ги најдам тие села каде што ќе ги фотографирам чистите и вистински Кхмерски души и насмевки, не беше лесно, но е нешто незаборавно.

Ова се неколку лица кои ги документирав во провинцијата Сием Реп во селото Доне Он (близина на Ангкор), во градот Кеп (Кампот), Пном Пен и Сен Монором главниот град на провинцијата Мондулкири и околните села.

Продавач на Кокосови ореви

Младо момче во селото Доне Он

Близначките од Баконг

Бизнисмени со историски артефакти од Ангкор

Попладневната сиеста на малото девојче од лоалниот маркет во Кеп 

Момче спремно за Фестивалот на Водата во Пном Пен

Ученици на Будизмот

Магично е колку добро може да донесе Будизмот во животот на еден човек исто така и во менталитетот на една нација. Народите кои веруваат во ова учење се едни од најмирољубовните души на овој свет. Поминати низ геноциди, граѓански и меѓудржавни војни и сеуште неможат да го разберат значењето на зборот "Омраза". Ова се само дел од лицата кои ги документирав додека лутав низ неразвиените градови и провинции на Камбоџа.

Кампот, Камбоџа

Кеп, Камбџа

Сием Реп, Камбоџа

Фармата за крокодили во Камбоџа и една ноќ во дождовна шума

December 17th 2013 - Siem Reap, Cambodia
(Exploring the Cambodian villages in the Siem Reap province)

... If you want to reach the limit of an adventure and must try to see everything! So the fool that is currently writing, decided to be Indiana Jones and by catching the local bus he began his journey through the jungle villages in Siem Rep, Cambodia. You are driving in a silly little bus and you feel like a celebrity because everybody are looking at you. Everything has its beauty honestly, just like watching an adventure movies in first person, adrenaline is at 100% because you are alone in the unseen, with strangers around you, it is dangerous yes, but don't worry, its unforgettable. 

I decided to visit the crocodile farm which is "unique" with thoroughbred crocodiles, discovered by the extreme adventurers.

Take the wooden bridge through the jungle river and you will enter inside the farm. High walls, a ton of kids, and you will see the owner on a bicycle with Jack Nicholson style sunglasses. I can not remember how much was the entrance in dollars but I know it's cheap, even for our standards.

(Macedonian)

Ако сакаш да го достигнеш лимитот на авантурата мора да пробаш и да видиш се! Така и оваа будала што моментало пишува реши да биде Индиана Џонс и фати локално бусче и тргна на пат низ селата во џунглите во Сием Реп, Камбоџа. Се возиш со "Ко то тамо пева" автобус и се осеќаш како селебрите зошто сите гледаат во тебе. Се си има своја убавина искрено, онака како да гледате авантуристички филм во живо, адреналинот е на 100ка зошто сте сами во невидено, со непознати лица околу вас, не е сеедно, но е незаборавно. 

Решив да ја посетам крокодилската фарма која е "единствена" со чистокрвни крокодили и откриена од но лимит авантуристи.

Дрвено мостче преку една река во џунглата и влегувате внатре, високи ѕидови, еден тон деца, и газдата на точак со Џек Николсон цвик. Не ми текнува колку пари беше картата но знам дека е џабе дури и за наш стандард.

The unspeakable smell is the first thing you will notice. But you will adjust in few minutes, you will use some scarf to cover your nose and mouth and the smell will be almost gone. As i said in my previous photo story , the farm has over 150 mature crocodiles  and more than 350 young crocs . They feed them with dead snakes which are kept in open buckets, they grab them with with bare hands because in that way human scent is left on their skin and the crocodiles go crazy over a human smell.

(Macedonian)

Неопислива смрдеа е првото што ќе доживеете, пробувам ама неможам да најдам соодветен опис на тој мирис. Се навикнувате полека кога ќе ставите марама на устата и носот и продолжувата низ фармата.

Како што кажав во последниот дел од денвникот, "малиот фармер и јавач на крокодили, Хан", фармата има преку 150 возрасни и 350 млади крокодили, ги ранат со мртви змии кои се чуваат на отворено во кофи, а ги фаќаат со голи раце зошто така оставале човечки мирис на кожата на змиите, а тоа ги задоволувало крокодилите повеќе.

As an aventure freak, i had a crazy  idea, i wanted to see and touch a crocodile. I started explaining my desire to one of the kids that was hanging around me, and after ten minutes of charades he understand me and took me to see the crocodiles.

Through terrestrial paths through the woods, across the rice fields we reached to some high bamboo trees, as i made way between them i saw a hut and parked in front of it was a giant lizard with thick chain on the neck , he was there to keep the seeds that are stored inside. With the little guy we went to see him up close and he said that i can touch he, i approached him from the back and put my hand on his tail, his skin was like a solid rock, as i was preparing to make a selfie the little khmer disturb the crock and he woke up! He opened his mouth and turned towards me, my legs froze! I stood up, grab my gear and ran as fast as i could, i think that i broke some olympic record, i haven't been so scared in my life.

I set my self straight, packed my things and i hit the road, i had 1km walking to the bus station where i was about to catch the bus for Siem Reap. As i was sitting on the bench and reviewing my photos, an older khmer approached me and started asking me something ... in few minutes of charades i learned that the last bus for Siem Reap left and the next one is at 6am in the morning.

He noticed that i was not excited about the information he gave me and said to go with him. He took me to his village, i am not sure if place with 5-6 house is called a village but it was ok for me in that time. I saw few kids, few elders, and few home animals and a voice in my had said "This will be your home for tonight". I gave the guy 20$ so i can have some food and a place where i can place my head for the night, and i received more than i expected. Bellow you can see the place where i spent the night.

(Macedonian)

Нели си бараме поголема авантура и да идеме до лимит, па почнав да се мучам да прашам како и дали може да видам крокодил од блиску. Некако се разбрав со едно од децата па ме однесе да видам. Малиот од англиски знаеше само "Је, Је" ... Има крокодили - Је, Је ... Мали или големи - Је, Је ... Тоа е што е, па отидовме.

Низ земјени патчиња низ шумата, низ оризови полиња стигнавме до едни високи бамбусови дрва, само што го отворив патот меѓу нив видов една колиба, а пред неа паркиран еден диносаурс со ланец дебел колку ракава моја, ги чува семињата кои се во колибата. Со малиот отидовме до него и ми рече дека може да го допрам кај опашка, само што ја допрев таа кожа како од камен, малиот го раздрма убицата и тој се разбуди, само што видов дека прави покрети  фатив да бегам колку што можев побрзо, ма забораив и на сликање и на снимање, на камери и ранци, и метак !!!!

Земав душа и решив да си одам од тоа село, стигнав до автобуската која е на 1 километар од фармата, седнав и почнав да размислувам што ли правам, како што си седев дојде еден од селаните и почна да ме прашува што правам, со раце со нозе го разбрав некако и му викам дека чекам автобус што може друго на автобуска. Почна да објаснува нешто и после 5 минути уконтав дека последниот бус за градот си отишол и дека наредниот е во 6 сабајле!!!

Виде дека сум од небо паднат па ме викна кај нивната колиба, кажа нешто и се собраа 15 Кмерчиња, видов невидов, му дадов 20$ за покрив и нешто за јадење да преживеам до сабајлето. Ова е местото каде преживеав една ноќ:

Anyways it came out to be an incredible night, with many interesting and not understandable songs and stories, healing by witch doctors to whom i owe a lot because now i don't have a single scar on my hands. We drank strange drinks, we ate bugs, frogs and rice and we were taking selfies.

The morning when i woke up, i lied down a little longer on my +Lowepro and i was staring at the incredible view that i will never forgot.

(Macedonian)

Во секој случај испадна интересна вечер, со многу неразбирливи песни и приказни, лечење со врачови на кои сум им многу благодарен, оние се причината што сега немам ниту една лузна на рацете. Пиеме чудни напитки, јадевме како по обичај бубачки, жаби, нудли и ориз и се сликавме. 

Утрото кога станав, полежав уште малку на ранецот и даските под мене и гледав низ прозорот, кој не е прозор него е отворен простор, зошто спиев во летниковец, а ова е тоа што беше пред мојте очи.

Следи ме на

Јавачот на крокодили

Deep in the Cambodian jungle in the Siem Reap province, you can visit the biggest crocodile farm in this Asian country. Over 150 mature and 350 young crocodiles are kept in this farm that is owned by the Saconi family. Part of the Saconi family is the little boy named Han, the new leader of the family with pure blood and crocodile ridder. His father told me that even he is the youngest, he will be the one leading his family and making the family crocodiles the most famous in the world.

The farms offers you and extreme hang out with one of the most deadliest animals in the world and also some of the best crocodile skin in the continent.

(Macedonian)

Длобоко во дождовната шума во регионот Ангкор, Камбоџа можете да ја посетите најголемата фарма на крокодили во оваа Азиска држава. Преку 150 возрасни и над 350 млади крокодили се дел од оваа фарма која е во посед на фамилијата Сокони, а дел од Сакони е и малиот Хан, новиот водач на ова семејство и јавач на крокодилите со чиста крв. Неговиот татко кажа дека иако Хан е најмалиот од неговите 7 синови, тој е оној кој што ќе ја води оваа фамилија и неговите крокодили ќе ги направи најпознати во светот, зошто само Сакони крокодилите се со чиста крв. 

Фармата освен што нуди екстремна дружење со најкрволочните животни на планетата, ви омозможува да се облечете од глава до пети во крокодилска кожа, се разбира тоа задоволсто е за оние со подлабок џеб.

Следи ме на

Децата од Тонле Сап

While all the other kids in the world are playing with their smartphones, the Cambodian kids are joyfully playing among the trees in the jungle. They don't care that the river is filled with crocodile or that on the trees are snakes and spiders, their childish joy can not be stopped.

Take a look at these little rascals bellow, because they saw the camera they hid them selves, before that they were jumping in front of me and the other travelers on the boat like Tarzan's.

The fact that there are snakes everywhere is true, i saw them with my own eyes while i was in one small hut buying something to eat. The snake was right on the fence of the hut (fence because these huts are up on the trees), the girl was preparing my meal like the snake was part of the family! I have few scenes from this village on my video, take a look at the end of it here

(Macedonian)

Додека сите деца од западната хемисфера секојдневната занимација ја наоѓаат во смартФоните, овие дечиња уште уживаат во игрите низ природата. Немаат никаков страв од тоа што реката е полна со крокодили, што на дрвјата се закачени отровни змии и инсекти, нивната детска безгрижа се познава од прва. 

      Погледнете ги само овие двајца бандити на фотографијата подоле, ептен дека имав камера на мене малиот почна да се крие. Пред да ме види со камерата, мали Тарзан, гол како од мајка роден рипаше салто, бомба, пируета од кануто во водата, мафташе накај туристите што не го сликаат без гајле. 

       Тоа дека имаат змии на секаде е жива вистина зошто видов со мои очи. Во куќарки во каде живеат (наши летниковци) на самата ограда видов како одмара еден зелен ѓавол, а покрај него се шета жена со бебе, други деца играат нешто ... никој не реагира на змијата, како да не е тука, ептен зошто кренав паника ја избркаа надоле во гранките. Зборам гранките зошто ова се куќарки на дрвјата во потопеното село на езерото Тонле сап во Камбоџа.

Повеќе за селото и езерото во наредната фото приказна. Видеа од овој регион можете да видите на крајот од ова видео

Следи ме на